Het vierdaagse gevoel – het vierdaagse doel

In mijn profiel hebben jullie kunnen lezen, onder welke omstandigheden ik tot het besluit ben gekomen om aan de “krankzinnige” gedachte voor deelname aan de Vierdaagse van Nijmegen toe te geven. Je weet dan van mijn CVA’s en van de situatie waarin ik mij januari 2010 bevond. Deze blog gaat iets verder over hoe alles is verlopen en tot welke doelstellingen dit allemaal heeft geleid. Ik hoop dat jullie me daardoor beter kunnen begrijpen.

Toen ik in mei vorig jaar bedacht, dat mijn conditie niet erg veel progressie vertoonde, heb ik in samenspraak met Ronald, mijn fysiotherapeut besloten om meer te gaan bewegen. Ik ging lunchwandelen en kwam zodoende een uur per dag in de benen. Bij de evaluatie in september kwam ik op het idee om te suggereren, dat ik misschien wel de Vierdaagse zou kunnen gaan lopen. Mijn fysiotherapeut vond dat niet eens zo’n gek idee en vertelde me, dat hij ervan overtuigd was dat ik dat zou kunnen. We hadden tijd genoeg om me gedegen op dit avontuur voor te bereiden. Ik besloot de definitieve beslissing daarover op 1 januari te nemen, maar besloot wel alvast samen met Ronald voorzichtig aan wat voorbereidingen te beginnen.
Ik liet thuis de suggestie ook al vast vallen en Herman Pinkse (een meer dan goede huisvriend, waar we jarenlang naast hadden gewoond voor hij met Anneke naar Boskoop verhuisde) zei me, dat als mijn beslissing vast stond, hij dit avontuur met mij zou willen meebeleven en ervoor zorgen dat we ons terdege zouden voorbereiden en alleen al om die reden de kans op succes zouden vergroten.
Via Internet begon ik me te oriënteren op de Vierdaagse en zodoende kwam ik er achter, dat mijn kansen op deelname konden worden vergroot als ik mij zou inschrijven bij ViaVierdaagse, een vereniging voor niet-KNBLO-leden, die de Vierdaagse nog nooit gelopen hebben. Een startbewijs was gegarandeerd voor de eerste 1500 inschrijvers, terwijl de inschrijving recht gaf op begeleiding en hulp in de aanloop, deelname aan twee voorbereidingstochten en adequate begeleiding tijdens de Vierdaagse zelf.

ViaVierdaagse_PMS-toevoeging hersenstichting

Op 1 januari nam ik de beslissing dit te willen met als motto: “Weg van het CVA-2009, op naar de ViaGladiola-2013” en op 1 februari was ik bij de eerste inschrijvers via Internet. Het trainingsprogramma kon beginnen.
Via de website van de 4-daagse kwam ik erachter, dat ik voor een zelfgekozen goed doel zou kunnen lopen en ook de keuze om dat te doen, was snel genomen inclusief de keuze van het doel: de HERSENSTICHTING. Deze stichting wil hersenaandoeningen in de toekomst kunnen voorkomen en genezen en wil ervoor zorgen dat mensen met een hersenaandoening nu een zo volwaardig mogelijk leven kunnen leiden. Daarom maken zij wetenschappelijk hersenonderzoek mogelijk, bieden ze voorlichting en komen ze op voor de belangen van mensen met een hersenaandoening. Het was een kwestie van inschrijven voor dit doel en mijn adresboek gebruiken om iedereen aan te schrijven en te vragen mij op weg naar de Via Gladiola te steunen via een bijdrage voor dit doel, te storten op de rekening van devierdaagsesponsorloop.nl. Zou ik onverhoopt de tocht niet voltooien, dan kon menzelf besluiten om ofwel de bijdrage terug te laten storten, ofwel het doel alsnog te steunen.

De trainingen verliepen voorspoedig. Alle weertypen mochten we ervaren: het was koud, het stormde, de regen kwam met bakken uit de lucht en de zon brandde heftig.
Tijdens een van de zaterdagse wandelingen kwam ik te vallen en verrekte de enkelbanden aan de linkervoet, maar met de hulp van de fysioptherapie (Ronald was inmiddels vertrokken en Priscilla was hem opgevolgd) werd ik elke vrijdag ingetaped en kon ik de weekend trainingen vervolgen.
Eind mei ging Herman voor 3 weken op vakantie en moest ik twee weekendtrainingen alleen doen. Ik koos voor de Falcon Walk in Arnhem op 1 juni en het weekend daarop de Kippenloop in Katwijk. In de drukte van de hoeveelheid deelnemers en door de niet al te brede paden in de duinen van Wassenaar (op weg naar het tweede verzorgingspunt van de Kippenloop) kwam ik te vallen. Bij het opvangen van de val, bleek ik een scheurtje in het spaakbeen van mijn rechterarm te hebben opgelopen en vanaf dat moment moesten de trainingen met mitella worden gedaan. Toen Herman het weekend daarop weer aansloot bij het trainingsprogramma maakte hij een mooie foto van mijn nieuwe wandeluitrusting op onze tocht door de Meije.

130601 FW05 130615 ML02

Uiteindelijk bleken de opgelopen ongemakken mij niet te hoeven weerhouden van de deelname aan de Walk of the World. Met de mitella in de rugzak om af en toe te dragen als ondersteuning moest ook dit lukken. Uiteindelijk heb ik alleen de eerste dag ermee gelopen. De val tijdens de dag van Elst maakte dat ik het verder zonder draagdoek zou proberen, en kennelijk met succes.

Groot succes
Ook voor de Hersenstichting is de 4-daagse een succes geworden. Via de website heb ik uiteindelijk een bedrag van € 2.020 bij elkaar weten te brengen voor het doel, zoals ik dat hierboven heb beschreven. Daarnaast heb ik nog een toezegging ontvangen, dat per voltooide wandeldag een bedrag van € 50 zal worden overgemaakt op de rekening van de Hersenstichting. Samen met de bijdragen van de andere zes sponsorlopers, zal dat dus een mooi bedrag opleveren, dat de € 5.000 zal gaan overschrijden.
Alle sponsorlopers van de 4-daagse bij elkaar (368) hebben met elkaar tot het moment waarop ik dit schrijf een bedrag van € 223.681 opgebracht voor in totaal 146 goede doelen (ofwel gemiddeld een bedrag van € 1.530 per doel).

Dank
Om het succes van dit avontuur mogelijk te kunnen maken, dank ik:
Astrid voor haar steun en support en het feit dat ze mij al die weekenden in de aanloop naar de 4-daagse heeft laten gaan, dat ze mij tot het laatst toe erop heeft gewezen, dat mijn operatie alleen al met het voltooien van de training een groot succes mag worden genoemd en uiteraard dat ze er was op de Via Gladiola om me voor de laatste meters naar de finish te steunen;
Herman vanwege zijn grote bijdrage aan de trainingen en de wandeltocht zelf, dat hij elk weekend weer verrassende tochtjes wist te bedenken om te trainen, maar ook op de slechte momenten als het slecht weer was, of als ik weer eens een ongemak voelde mij steeds weer heeft weten te stimuleren om door te gaan, maar ook Anneke dat ze Herman heeft willen afstaan om mijn 4-daagse tot dit succes te maken;
mijn 3 jongens en hun vriendinnen, Roderick, Anke, Kennard, Marjet, Dominick en Alinda dat ze toch maar steeds met de nog grotere regelmaat als de slagen van de klok hebben geïnformeerd naar mijn vorderingen en me uiteindelijk niet voor gek hebben verklaard, dat ik dit klusje heb willen klaren;
mijn collega’s van Finext, die zich vanaf het moment waarop ik ze vertelde dit avontuur te willen beleven, hebben gesteund door hun belangstelling bij alle vorderingen op weg naar de 4-daagse en bij uiteraard hun meer dan substantiële bijdrage aan het sponsorbedrag dat ik voor de Hersenstichting bij elkaar heb gelopen;
en verder alle kennissen en vrienden, hiervoor nog niet vermeld, die me met mobiel, met twitter, met sms of anderszins, een hart onder de riem hebben gestoken.
Bedankt allemaal voor jullie hulp en belangstelling en als je graag wilt weten wat er op dit succes volgt….. ik ga dit weekend met de pootjes… omhoog

Pim.

Advertenties

Een gedachte over “Het vierdaagse gevoel – het vierdaagse doel

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s