Vr 19-7 / Dag 4 – de dag van de gladiolen

De nacht na de Zevenheuvelenweg heel veel last van de benen gehad en nauwelijks geslapen. Steeds in de angst, dat het nu dan toch nog mis zou kunnen gaan. Soms linkszijdig in de voet totaal geen gevoel alsof er geen voet meer was. Toen om kwart voor 6 de wekker weer ging, bleek gelukkig alles in orde en merkt ik nog steeds voeten te hebben om gewoon op te kunnen lopen. Voor de laatste maal naar de Wedren en de sfeer proeven van het in de lucht hangende moment van de eeuwige glorie.
Om 10 voor 8 werden onze polsbandjes gescand en verlieten we de startplaats, net als de twee dagen ervoor over de Bernhardstraat naar de Heyendaalseweg. Door de buitenwijken van Nijmegen bereikten we het landelijke Overasselt, waar men ons (net als in voorgaande dagen in alle andere dorpen) een warm welkom bereidde. Vandaar voerde de tocht ons door het open vlakke land (en met een stevig brandend zonnetje) naar het plaatsje Heumen en vandaar door naar Malden, waar we weer werden samengevoegd met de lopers van de 40km en de 50km. Met nog 8,5km te gaan arriveerden we rond 10 over 12 op het Meetingpoint van de KNBLO waar een heerlijke pastamaaltijd en de flesjes energiedrank op ons wachtten.

Even na half 1 vervolgden we de glorietocht door het vrolijk uitgedoste Malden op de Via Maldiola, waar het leek alsof we de finish al hadden bereikt. Duizenden mensen langs de kant van de weg begeleidden ons met muziek en applaus, met “high fives” en met drop en zoute stengels, met stukken appel en met kersen en druiven. Dat er tussen Malden en Nijmegen een stuk open ruimte was, hebben we nauwelijks waar kunnen nemen. het leek een aaneengesloten ketting van mensen die zich daar pontificaal hadden geïnstalleerd om ons te begeleiden. Tijdens het eerste stuk leek het voor mij nog fout te gaan, toen ik duidelijk een of meer nieuwe blaren voelde ontstaan onder de linker voet. Het was de vraag of ik die nog zou laten verzorgen of ze gewoon kapot lopen en puur op de “drug” van het naderend eindpunt de tocht zou voltooien. Met mijn loopmaatje Herman sprak ik af, dat we op het eerstvolgende medische verzorgingspunt daarover een beslissing zouden nemen. Maar dat kwam er niet meer en dus was de keuze snel gemaakt.
De cruise-control in combinatie met de extase van het begeleidende publiek deed zijn werk en bracht ons van de provinciale weg N844 op de Sint Annastraat in Nijmegen: DE VIA GLADIOLA.

4d gladiool 4d intocht

Halverwege de St.Annastraat ontmoetten wij onze hospita Anja en haar vriendin Juul. Met hun roos gevoegd bij de gladiolen van de KNBLO vervolgden wij onze glorietocht als in een roes en deinden we mee op te tonen van marsmuziek, samba’s en house. De tribunes kwamen in zicht en vlak daarvoor werden wij door onze vrouwen (Astrid en Anneke) voorzien van een kus en een grote beker, die we aan de rugzak en de heuptas konden binden.
Daarna was het de St.Annastraat vervolgen, het glorieuze Keizer Karelplein over en de Oranjesingel op, begeleid door talloze muziekkorpsen en bandjes langs de weg. Nog één bocht te gaan en het finishdoek kwam in zicht. Precies om kwart over 2 bereikten we het eindpunt en konden we naar het registratiebureau om het zo felbegeerde Vierdagenkruisje in ontvangst te nemen. Daarna eerst twee grote potten bier en het besef, dat ik eindelijk het gevoel van het CVA-2008/2009 achter me heb kunnen laten…. dat dit gevoel plaats heeft kunnen maken voor het bewijs, dat ik dat heb kunnen overwinnen en me heb kunnen meten aan wat anderen al zo lang kunnen: 120km in 4 dagen en zo’n 900km in vijf en een halve maand.

Na het bier op de Wedren was er de ontmoeting met Astrid, Anneke, Kennard en Dominick op de Oranjesingel en het wisselen van de eerste gevoelens van trots èn blijdschap.
Wel nog weer terug naar het verblijfadres om ons om te kleden en de koffers te pakken om voldaan de reis naar huis (via Ede, waar we in Planken Wambuis gezellig tot slot met zijn viertjes zijn wezen eten en op die manier een dankjewel te geven aan Herman, die dit avontuur met en ook de weg ernaar toe mij heeft willen beleven) te maken.
Even over elven bereikten we Waddinxveen…….

Het was mooi, het was prachtig…. het gevoel is bijna niet te beschrijven, maar HET IS ME GELUKT.

130719 VD04 130719 VD11 130719 VD15 130719 VD21

Advertenties

3 gedachten over “Vr 19-7 / Dag 4 – de dag van de gladiolen

  1. Jaap Oudijk

    Van harte proficiat Pim met dit geweldige resultaat. Een prestatie van formaat met een geweldig gevoel voor jezelf en een mooie opbrengst voor het goede doel. SUPER !!! Trudi en Jaap

  2. Peter Drievoet

    Pim, felicitaties heb ik je al gegeven (reactie donderdag). Marjolijn en ik willen je graag bedanken voor de gelegenheid die je ons hebt geboden jou op de voet te kunnen volgen via “followme” en je avonturen te mogen meebeleven op “pims4daagse”. Omdat we niet precies wisten wanneer je zou gaan pauzeren voor koffie of lunch hebben we een aantal keren (vooral op donderdag) in de rats gezeten omdat de passeer tijd maar niet wilde verschijnen. Als die getalletjes er eenmaal stonden, was dat een grote opluchting. Door je dagelijks verslag wisten we waarom het soms even duurde (al die lekkere smikkelpartijen om nieuwe energie op te doen). Nogmaals proficiat en nu lekker recupereren en nagenieten.
    Je trotse corpspa.

  3. Fokke Wijnstra

    Pim, ik neem nederig en met grote achting mijn virtuele hoed voor je af. Chapeaux!
    Groot voorbeeld van leven met een uitdagend doel voor ogen.
    Gefeliciteerd, ook namens Monie.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s